زماني كه خبر موفقيت مجموعه تلويزيوني «عاق والدين»‌ را در دوازدهمين جشنواره توليدات راديويي و تلويزيوني مراكز صدا و سيماي استان هاي كشور شنيدم بسيار خوشحال شدم كه صدا و سيماي مركز مازندران توانسته است در بخش توليد مجموعه داستاني به موفقيت بزرگي دست يابد

هنگامي كه در سال 1378 خبر تاييد طرح برگزاري جشنواره فيلم كوتاه وارش با تاكيد بر موضوعات آييني و بومي  در ميان فيلمسازان و سينما دوستان  استان مازندران منتشر شد، موجي از شور و نشاط علاقمندان به هنر هفتم در مازندران را فرا گرفت كه سرانجام پس از سالها انتظار استان مازندران نيز صاحب جشنواره اي حرفه اي و شناسنامه دار در عرصه سينماي كشور شد كه همزمان با روز ملي سينما در تقويم جشنواره هاي سينمايي وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي نيز به ثبت رسيد

من نمي دانم چرا مي گويند اسب حيوان نجيبي است و كبوتر زيباست و چرا در قفس هيچ كسي كركس نيست......
من نمي دانم چه حسي باعث شد تا در ابتداي مطلبي كه مي خواهم درباره برگزاري پنجمين جشنواره سراسري فيلم كوتاه وارش در استان مازندران بنويسم، اين قسمت از شعر زنده ياد سهراب سپري در ذهنم نقش بست و من هم آن را در اين مجال آورده ام.به هر صورت شايد تقديري در آن باشد كه فعلا بر ما پوشيده است.

معمولاً در فيلم‌هاي بلند و كوتاه كمترين و بيشترين توقعي كه از فيلمساز وجود دارد اين است كه با توجه به شرايط و امكاناتي كه براي كار فراهم ساخته است بتواند خوب حرف بزند و در ضمن حرف خوبي هم براي گفتن داشته باشد. بالطبع « حرف خوب» از تفكر و انديشه فيلمساز سرچشمه مي گيرد كه نشانگر قدرت انديشيدن و تعطيل كردن وي از پيرامون جامعه‌اي كه در آن زندگي مي كند است