خبرگزاري فارس: منتقد سينما در مازندران از بلاتكليفي در برگزاري فيلم وارش انتقاد كرد و گفت: جشنواره وارش نبايد در بايگاني فعاليت‌هاي سينمايي مازندران قرار گيرد

عليرضا سعيدي كياسري در گفت‌وگو با خبرنگار فارس در شهرستان ساري اظهار داشت: سنگ بناي جشنواره فيلم كوتاه وارش در سال 1378 گذاشته شد و با رويكرد حمايت از فيلم كوتاه در حوزه بومي و آييني شكل گرفت

و اين بار دست مرگ بر قامت كسي كشيده شده كه نبودنش همواره ناباوري خواهد بود بر دل خانواده و دوستانش و نيز خانوادة بزرگ فرهنگ و هنر .
وقتي آن شب خبر درگذشت قاسم قنبری نیا را شنيدم ، تصور كردم يا شايد هم دلم خواست تصور كنم كه اشتباه شنيده ام يا اشتباه خوانده ام، اما هيهات كه نه اشتباه شنيده بودم و نه اشتباه خوانده بودم....ادامه

معمولاً در فيلم‌هاي بلند و كوتاه كمترين و بيشترين توقعي كه از فيلمساز وجود دارد اين است كه با توجه به شرايط و امكاناتي كه براي كار فراهم ساخته است بتواند خوب حرف بزند و در ضمن حرف خوبي هم براي گفتن داشته باشد. بالطبع « حرف خوب» از تفكر و انديشه فيلمساز سرچشمه مي گيرد كه نشانگر قدرت انديشيدن و تعطيل كردن وي از پيرامون جامعه‌اي كه در آن زندگي مي كند است......(ادامه)

مقدمه

مورخان هنر كه عنوان هنر ديني را به هر اثر هنري داراي موضوع مذهبي مي دهند،از ياد مي برند كه هنر اساسا قالب و صورت است و اين امر كه موضوع يك هنر از حقيقتي روحاني مايه گرفته باشد براي ديني ناميدنش كافي نيست.بلكه بايد زبان صوري آن هنر نيز از همان سرچشمه سيراب شده باشد تا بتوان ديني اش خواند.

دين و هنر در تاريخ حيات فرهنگي انسان و در ذهن و روح او قدمتي برابر دارند. با اين همه، گرچه صرف «همراهي» دو رويكرد ـ در اين جا رويكرد انسان به دين و هنرـ به مفهوم تعامل و اثرگذاري آن ها برهم نمي تواند باشد، اما اين نكته كه براي ساخت هنر ديني هنرمند مي‌بايست هم با مقوله دين آشنا باشد و هم با مقوله‌ي هنر پذيرفتني به نظر مي رسد، گرچه تعريف دين همواره با دشواري هايي همراه بوده است...........(ادامه)

  آليسا سايمون سرپرست هيأت داوران بخش مسابقه فيلم‌هاي اول بلند سينمايي مونترال - و يكي از مديران جشنواره بين‌المللي فيلم پالم اسپرينگ- در مراسم اهداي جايزه گفت: «وقتي ليموها زرد شدند ...» فيلمي شاعرانه و انساني با تصاوير بسيار زيبا و شگفت انگيز است كه با كارگرداني مسلط و دقيق و بازي‌هاي روان بازيگرانش ما را وادار كرد تا جايزه زنيت نقره‌اي را به اين كارگردان خلاق ايراني تقديم كنيم.........

 فيلم سينمايي «وقتي ليموها زرد شدند» ساخته محمدرضا وطن‌دوست فردا 12 شهريور در جشنواره فيلم مونترال به نمايش در مي‌آيد.......

 «فیلم سینمایی «وقتی لیموها زرد شدند» به کارگردانی محمدرضا وطن‌دوست، در اولین حضور بین‌المللی خود راهی جشنواره مونترال کانادا می‌شود.»

 دوست عزیز و نازنینم جناب آقای محمدرضا وطن دوست

موفقیت ارزنده و غرور انگیز شما  در دریافت جايزه زنیت نقره اي سي و سومين جشنواره جهانی مونترال کانادا برای فیلم سینمایی « وقتی لیموها زرد شدند » موجب شادمانی ما و نمامی اهالی فرهنگ و هنر بویژه سینماگران و سینما دوستان ایران شد.این موفقیت بزرگ را صمیمانه به شما تبریک می گویم. 

                                                                                                 " علیرضا سعیدی کیاسری "

 فيلم سينمايي "وقتي ليموها زرد شدند" در جشنواره بين المللي فيلم مونترال کانادا برنده جايزه زنیت نقره اي شد.
اين فيلم بلند 35 ميلي متري نخستين تجربه بلند محمدرضا وطن دوست کارگردان ساروي است که توانست پس از کارگردان فرانسوي در بخش اصلي رقابتها اين جايزه را از آن خود کند.
در اين فيلم که در بيست و هفتمين جشنواره فيلم فجر نيز جايزه بهترين فيلم برداري را دريافت کرد به موضوع 8 سال دفاع مقدس و حضور داوطلبانه زن و شوهر جوان در جنگ اشاره شده است .
در سي و سومين جشنواره بين المللي مونترال کانادا که از پنجم تا ششم شهريور در کانادا برگزار شد ، 240 فيلم از 78 کشور جهان حضور داشتند که  5 فيلم بلند ايراني نیزاين جشنواره  به نمايش درآمد.

فیلم سینمایی «وقتی لیموها زرد شدند» در اولین حضور بین المللی خود روز 12 شهریور در مجموعه‌ی سینمایی لاتین کوارتیر شهر مونترال به روی پرده‌ی نمایش رفت.........

اين روزها پاي به هر جا كه مي گذاري و با هر كسي كه هم كلام مي شويم به نوعي از «جومونگ» سخن مي گويد من به تجربه شخصي خودم هر زمان كه منزل دوست، آشنا يا فاميل رفته ام و از كم دقتي من شب هاي جمعه يا سه شنبه بوده است با بحران تماشاي جومونگ روبرو شده ام و علي رغم ميل باطني مجبور به همراهي آنان گشته ام جالب اينكه در شب هاي مذكور وقتي ميزبان همين دوستان و آشنايان شده ام باز هم داستان تكرار مي شود و همه به صفحه تلويزيون و جومونگ چشم مي دوزند........