هنوز از خاطرمان نرفته است كه فیلم سينمايي ضد ايراني " بدون دخترم هرگر " محصول 1991 هالیوود، .چگونه به هويت ديني و ملي ملت شريف ايران توهين آشكار كرده بود. این فیلم بر اساس داستانی از «بتی محمودی» همسر آمریکایی یک دکتر ایرانی ساخته شده بود بر اساس داستان فیلم که سراسر به سیاه نمایی از ایران و زندگی ایرانی پرداخته، دکتر محمودی همراه با همسر و دخترش (مهتاب) و برای تعطیلات به ایران می آیند اما دکتر مي خواهد همسر و دخترش را به زور در ایران نگه دارد. بهمين خاطر بتی و مهتاب بعد از 18 ماه از طريق ترکيه از ایران فرار می کنند تا به آمریکا برگردند. و جالب اينكه بتی محمودی، نویسنده آمريكايي این داستان، در آمریکا دکترای افتخاری دریافت کرد!
گر بخواهيم از نگاه سياسي و جهاني به اين موضوع نگاه كنيم ، فيلم بدون دخترم هرگز بعد از جنگ كشورهاي متحد بر عليه عراق موسوم به جنگ نفت طراحي و توليد شد كه در آن ايام نقش محوري ايران در خاورميانه روز به روز پر زنگ تر مي شد و دولت آمريكا نيز تهاجم گسترده فرهنگي را عليه جمهوري اسلامي آغاز كرده بود كه آيت الله خامنه اي از آن بعنوان شبيخون فرهنگي ياد نمودند. در آن شرايط كه فيلم سينمايي بدون دخترم هرگز در سينماهاي آمريكا و كشورهاي ديگر بر روي پرده رفت ما صرفا به صدور اطلاعيه و بيانيه بسنده كرديم و كاري به غير از همين اعتراضات معمول و مرسوم انجام نداديم.حتي در شرايطي مانند جام جهاني فوتبال ۱۹۹۸ فرانسه يك شب قبل از ديدار دو تيم فوتبال ايران و آمريكا كه نگاه همه مردم دنيا معطوف به ابن بازي فوتبال شده بود ، يكي از شبكه هاي تلويزيوني فرانسه فيلم بدون دخترم هرگز را پخش كرد كه در آنجا نيز فقط به يك اطلاعيه بسنده كرديم.اکنون نیز که ایران در شرایط حساس سیاسی در ارتباط با مسائل مربوط به انرژی هسته ای قرار دارد و نگاه دنیا بسوی جمهوری اسلامی متمرکز شده ٬ کارگزاران فرهنگی و هنری آمریکا و افکار وابسته که عمدتا در اختیار بنگاههای تبلیغی صهیونیسیتی قرار دارند بیکار ننشستند و با تمام قوا به بهانه های مختلف برعلیه اسلام و ایران دست به تولید محصولات مختلف هنری می زنند که نمونه بارز آن همین فیلم ضد ایرانی ۳۰۰ است که توسط یک استودیوی فیلمسازی در هالیوود تهیه و تولید شده است. فیلم"300" به کارگردانی «زاك اسنايدر» شرکت فیلم سازی "وارنِر بِرادِرز" است که ماجرای آن در مورد حمله خشايار شا به يونان است. نکته خاص و عجیب ماجرای ساختگی فیلم، پیروزی 300 سربازيوناني بر سپاهی 120 هزار نفری ایران است!
اين فيلم که چندی پیش اکران آن آغاز شده است، روايت جعلي جنگ خشايار شاه با شاه يونان، لئو نيداس، است.ایرانیان ، مردمانی هیولا صفت ، فاقد فرهنگ و شعور و انسانیت قلمداد می شوند که جز حمله به سرزمین های دیگر، تهدید صلح و کشتن انسان ها ، چیز دیگری نمی دانند و البته در مقابل این قوم " شرور" چاره ای جز جنگ و نابودی آنها نیست تا بلکه جهانیان از دست این " محور شرارت" رهایی یابند .
در این فیلم، ارتش امپراطوری ایران به فرماندهی خشایار شا، چونان ارتشی از شاطین تصویر شده و حتی چهره برخی شخصیت های ایرانی فیلم، شباهتی به چهره یک انسان ندارد و بیشتر شبیه شخصیت های خونخوار فیلم های علمی - تخیلی است.
كارگردان هاليوودي در اين فيلم مثل اكثر روايت هاي غربي از تاريخ، ايرانيان را افرادي وحشي، نادان، خونريزو غيرمتمدن و در مقابل «يونانيان» را افرادي بسيار غيور، شريف و دلاور معرفي كرده است.
بدون دخترم هرگز
كارشناسان سينمايي ساخت اين فيلم و نمايش آن در چنين زمان حساسي را مرتبت با اهداف سياسي آمريكائيان قلمداد مي كنند و بر اين باورند كه هدف از نمايش اين فيلم درنهايت به تحريك افكار عمومي بر ضد ايران و فرهنگ و تمدن ايراني منتهي خواهد شد. البته این نکته را نباید از نظر دور داشت که کم کاری و کوتاهی از سوی کارگزاران فرهنگی کشورمان نیز در ارتباط با پرداختن به داشتهای اصیل و غنی تمدن و فرهنگ ایرانی باعث شده تا در چنین شرایطی دستمان خالی بماند و حداقل زمینه و ذهنیتی برای مردمان کشورهای دنیا در راستای آشنایی با ایرانی متمدن وجود نداشته یاشد. متاسفانه در دو دهه گذشته چهره متفاوت و تصاویر سرد و خاکستری از ایران در جشنواره های مختلف فیلم در نقاط مختلف دنیا به نمایش در آمده که محصول فیلمسازان داخلی ما بوده که صرفا برای کسب شهرت و دریافت جایزه دست به ساخت چنین فیلمهایی می زنند و ناخودآگاه مبلغ خواسته های سیاستگزاران این جشنواره ها می شوند که عمدتا برگزارکنندگان جشنواره ها از منابع مالی صهیونیستی و بنگاههای مشابه در سرتاسز دنیا تغذیه می شوند.نکته قابل تامل هم اینکه بسیاری از فیلمسازان جوان سینمای ایران برای حضور در جشنواره های بین المللی به سمت سوژه هایی می روند که جشنواره پسند در آنسوی مرزها باشد .البته تجربه نشان داده است این گونه فیلمها در داخل ایران هیچگاه از اقبال عمومی برخوردار نبوده و با عدم استقبال از سوی مردم روبرو شده اند.
از سوی دیگر مسئولین وزارت ارشاد و صدا وسیما باید پاسخگوی افکار عمومی باشند که چرا پس از گذشت بیست و هشت سال از پیروزی انقلاب اسلامیی حتی یک اثر سینمایی شاخص در ارتباط با تمدن و فرهنگ درخشان ایرانی تولید نکرده اند که در چنین شرایطی بتوان روی آن مانور داد. ما نمی دانیم که برای چه سراغ شاهنامه حکیم ابوالقاسم فردوسی نرفته ایم که نمونه بارز منبعی غنی و معتبر برای پرداختن به فرهنگ و زبان ناب ایرانی بوده و اشعار آن سرشار روح مهرورزی و عشق و جوانمردی قوم ایرانی می باشد. اگر به کارنامه اکیرا کوروساوا کارگردان نامدار ژاپنی نگاهی بیندازیم می بینم که او با هوش و ذکاوتی ستودنی علاوه بر بهره مندی از داشته های ادبیات فرهنگی و فولک ژاپنی حتی آثار بزرگان ادی جهان مثل شکسپیر را نیز با ظرافت و زیبایی رنگ و بوی ژاپنی به آن داده که هریک از فیلمهای این فیلمساز فقید ژاپنی همانند یک تابلوی زیبای نقاشی در اذهان مردم ژاپن و ملل کشورهای دیگر به یادگار مانده است.نکته فوق تایید کننده این موضوع است که چگونه کشورها برای رشد و توسعه و گسترش فرهنگ خود در عرصه تولیدات هنری بویژه فیلم دست به برنامه ریزی مدون وحساب شده می زنند. اما ما در این حوزه نتوانسته ایم با اقتدار ظاهر شویم. در این ایام که در اقدامی تقریبا شتابزده فیلم انیمیشن "جمشید و خورشید" را در برابر فیلم ۳۰۰ رو نموده ایم تا چه اندازه قابلیت برابری و رقابت با فیلم ۳۰۰ در عرصه های جهانی و بدست آوردن اکران در سینماهای کشورهای اروپایی و آمریکایی را دارد/ جالب است برادنیم همین فیلم جمشید و خورشید در بیستمسن جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان که سال ۸۴ در اصفهان برگزار شد چندان نتواست رضایت مخاطبین را بدست آورد و تندیس بهترین فیلم از نگاه تمشاچیان به فیلمی دیگر رسید .
به هر حال امیدواریم کارگزاران امور فرهنگی و هنری کشور با تامل و دقت نطری بیشتر در ارستای پرداختن به ذخایر ارزشمند فرهنگ ایرانی و افتخارات ملی گام بردارند و تولیدات شاخص فرهنگی و هنری بویژه در عرصه سینما را به محافل و مجامع بین المللی و جهانی و مردم کشورهای مختلف ارائه دهند.
