دلتنگي واژه اي نيست كه كسي با اون غريبه باشه و تا حالا توي زندگيش تجربه نكرده باشه. اتفاقاً دلتنگي از جمله حس هاي فطري آدماست كه نياز به دفتر دستك و پست و مدرك نداره و هركسي در هر زمان و مكاني به اقتضاي حال و هواي خودش دلتنگ مي شه.
اگر يه چرخي اطراف خودمون بزنيم و براي چند دقيقه اي هم ذهنمون رو فعال تر كنيم مي بينيم در مقياس بي حد و حصري از انواع و اقسام دلتنگي در زندگي ما آدما وجود داره كه اگه قرار بشه روزي بخواهد به روي كاغذ بياد به طور قطع و يقين داستان آن مثنوي و كاغذ هفتاد من خواهد شد.
اما هميشه توي فراووني ها يه چيزايي هست كه از بقيه خاص ترند و نميشه همين جوري ازش گذشت. درست مثل يه مداد رنگي 12 رنگ كه علي رغم زيبايي و تنوع، معمولا يكي دو تا از اين مداد رنگي ها در چشممون از بقيه پررنگ تره و توي نقاشي ها بيشتر ازشون استفاده مي شه.
ماه رمضون درست مثل همون مداد رنگيه كه بيشتر به چشم مياد و به نظر خيلي هم خوش رنگ تر از بقيه ماههاي قمري هست. شايد يه دليل خيلي بارز و عمده اش اينه كه ماه رمضون تنها ماه قمري هست كه خداوند در آيات قرآن كريم مستقيماً از اون نام برده و به خير و بركت بي اندازه و فراوونش اشاره كرد. يا ميشه به مهمترين و بزرگترين علت ماندگاري اين ماه عزيز پرداخت كه معجزه جاودان آفرين رسول حق يعني قرآن مجيد و شبهاي نوراني قدر كه به تعبير خداوند كريم در قرآن ارزش و بركتش از هزار ماه بيشتره توي ماه رمضون قرار داده يا.....
اينقدر علت و دليل براي منحصر به فرد بودن ماه رمضون ميون ماههاي ديگه قمري وجود داره كه يكي و دو تا نيست و توي اين فرصت هم نميشه به همه اونا پرداخت اما روزه ماه رمضون و لحظه هاي ماندني سحر و افطاري براي همه اونايي كه توفيق روزه داري براشون وجود داره مملو از لطف و صفا و عشقه.... اين لطف و صفا اونقدر گستره اش زياد و وسيعه كه واسه هر آدمي يه جور حس ميشه اين روزا و شباي ماه رمضون با هر كسي كه صحبت مي كني توي حال و هواي خودش يه تصويري از لحظه هاي ناب سحر و افطاري داره كه اگر قرار باشه اين تصاوير عينيت پيدا بكنه و بشه با قلم و كاغذ و رنگ اونارو كشيد. زيباترين تابلوهاي گالري هاي جهان خلق خواهد شد.
نمي دونم اين چه رازيه كه هر ساله وقتي به روزها و ساعات پاياني ماه رمضون مي رسيم يه غم غريبي گوشه دلمون جا مي كنه و بغض اون كم كم گلوي آدم رو مي گيره اين راز بزرگ هنوزم كه هنوزه توي دل همه روزه داران وجود داره و حس غريب وداع با ماه رمضون بارون اشك رو از چشماي عاشق سرازير مي كنه.
به هر تقدير با شنيده شدن صداي پاي فطر كه خبر از شكوفايي، پاكي و زلال بودن ميده، صداي گام هاي ماه عزيز رمضون دورتر و دورتر ميشه... اما اين چشماي عاشق روزه دار توي آسموني ترين لحظه هاي زندگي كنار جاده انتظار مي شينه تا زماني نه چندان دير دوباره صداي هميشه آشناي قدم هاي ماه عزيز رمضون به گوشش برسه با اون لحظه هاي پاك و ناب ربنا.... يادش بخير.
