"وقتي ليموها زرد شدند" روی سینمای ایران را در مونترال سفید کرد
فيلم سينمايي "وقتي ليموها زرد شدند" در جشنواره بين المللي فيلم مونترال کانادا برنده جايزه زنیت نقره اي شد.
اين فيلم بلند 35 ميلي متري نخستين تجربه بلند محمدرضا وطن دوست کارگردان ساروي است که توانست پس از کارگردان فرانسوي در بخش اصلي رقابتها اين جايزه را از آن خود کند.
در اين فيلم که در بيست و هفتمين جشنواره فيلم فجر نيز جايزه بهترين فيلم برداري را دريافت کرد به موضوع 8 سال دفاع مقدس و حضور داوطلبانه زن و شوهر جوان در جنگ اشاره شده است .
در سي و سومين جشنواره بين المللي مونترال کانادا که از پنجم تا ششم شهريور در کانادا برگزار شد ، 240 فيلم از 78 کشور جهان حضور داشتند که 5 فيلم بلند ايراني نیزاين جشنواره به نمايش درآمد.
فیلم سینمایی «وقتی لیموها زرد شدند» در اولین حضور بین المللی خود روز 12 شهریور در مجموعهی سینمایی لاتین کوارتیر شهر مونترال به روی پردهی نمایش رفت.
«وقتی لیموها زرد شدند» اولین ساختهی محمد رضا وطن دوست است که اولین نمایش خود را در فستیوال «مونترال» پشت سر گذاشت.
وطندوست نخستین نمایش این فیلم در روی پردهی سینما را به مادرش که 10 روز پس از پایان فیلمبرداری این فیلم از دنیا رفته است تقدیم کرد و گفت: میدانم مادرم در این سالن نمایش حضور دارد.
او به مادرش خوشآمد گفت و تماشاگران همبازی بازیگر زن فیلم (مریم رستمی) را ستایش نمودند و تصویر شاعرانهی این فیلم را تحسین کردند.
وطندوست پس از نمایش فیلم با مخاطبان فیلمش به گفتگو پرداخت و ابراز امیدواری کرد که نمایش عمومی این فیلم در ایران هم همینقدر موفق باشد.
نویسندهی سینمایی نشریهی فستیوال این فیلم را فیلمی شاعرانه و دارای قابلیت مردمشناسی مطرح نمود و به بازی باور پذیر رستمی اشاره نمود که با عضلات صورتش حرف میزد نه با زبان.
به گزارش خبرگزاریها، اكران سوم فيلم «وقتي ليموها زرد شدند» به كارگرداني محمدرضا وطندوست ددر فستیوال «مونترال» ر حالي به پايان رسيد كه به علت ازدياد جمعيت در محل نمايش فيلم باعث شد تا مسئولان برگزاري در هتل فستيوال، فيلم را به صورت ويدئو پروجكشن براي حاضرين در بيرون سالن به نمايش بگذارند.
پس از پايان فيلم خبرنگاران متعددي به مصاحبه با «محمدرضا وطن دوست» كارگردان جوان كشورمان پرداختند.
خبرنگار كانادايي او را بهترين كارگردان فستيوال خواند و او را يكي از استعدادهاي جوان جهان معرفي كرد و از او خواست تا بدون حاشيه به تصاوير هيجانانگيز فيلمهايش در ايران بپردازد. او كه ميگفت براي بار سوم است كه فيلم را ميبيند، خواستار اكران فيلم به صورت بينالمللي شد.
منتقد كانادايي گفت: تصاوير شما حتي به خوابهاي من آرامش داد، بگذار مردم جهان در اين شلوغيها و جنگ با فيلمهاي شما آرامش گيرند.
منتقد روزنامه پروف( Proof) نيز از طراحيصحنه و ميزانسنهاي فيلم بسيار تمجيد كرد و گفت: بايد مردم دنيا به اين لوكيشنها سفر كنند تا لذت اين تصاوير دو چندان شود.
اين منتقد بازي بازيگران فيلم را روان و منطقي دانست و بازيگر زن فيلم (مريم رستمي) را يكي از بهترين بازيگران زن امروز دانست و گفت: او با احساس دروني خود مرا آنچنان تحت تأثير قرار داد به حدي كه در سالن بغض مرا رها نميكرد.
همچنين وطندوست براي يك مصاحبه تلويزيوني از تلويزيون سراسري كانادا دعوت شد تا در مورد سينماي انساني و شاعرانه و جايگاه آن در جهان امروز صحبت كند.
اين فيلم در بيست و هفتم فيلم فجر جايزه بهترين فيلمبرداري را در بخش فيلمهاي اول دريافت كرده و در بازار فيلم جشنواره كن نيز حضور داشته است.
عوامل سازنده اين فيلم عبارتند از:
نويسنده، كارگردان، تدوينگر، طراح صحنه و لباس: محمدرضا وطندوست، فيلمبردار: فريدون شيردل، موسيقي: فردين خلعتبري، صدابردار: طاهر پيشوايي- روح الله جعفربيگلو، صداگذار: محسن روشن، چهره پرداز: مهري شيرازي، دستياراول كارگردان و برنامه ريز: علي صالحي، دستيار دوم كارگردان: اسماعيل كلامي، مدير توليد: محمدرضا رزاقي، دستياران توليد: محسن ارزه – مسلم بامداد، عكاسان: رامين طبري، محمود حق بيان، بازيگران: مريم رستمي، سياوش معتمدزاده، احمد رجبي، حسين كلامي، بهروز اقيان، ندا حبيبي و ...، تهيهكننده: حميد شاهمحمدي و محمدرضا وطن دوست.
خلاصه داستان: نامزدي شهربانو و شهرام همزمان با آغاز جنگ تحميلي است. آنها تصميم ميگيرند داوطلبانه براي كمك به جبهه بروند، شهربانو مفقودالاثر ميشود، شهرام بعد از سالها بيخبري و در نهايت نا اميدي از برگشت او با صميميترين دوست شهربانو ازدواج ميكنند و صاحب دو فرزند ميشود. سالها بعد شهربانو همراه با آزادگان به ميهن برميگردد و متوجه اوضاع ميشود. او تصميم ميگيرد...
