شاید به ذهن کسی خطور نمی کرد که بیست و یکمین جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان به چنین سرنوشتی دچار شود که هر روز مسئولین و دست اندرکاران برگزاری این جشنواره مهم و معتبر بخواهند به بهانه های مختلف تغییر مکان و زمان آن را برای اهالی سینما و دوستداران سینمای کودک توجیه کنند. هرچند که در دوره نوزدهم این جشنواره زنگ خطر عدم برگزاری آن بصدا در آمد َ اما مسئولین مربوطه این هشدار را جدی نگرفتند و در آن سال به هر ترتیبی که بود جشنواره را در اصفهان برگزار کردند. حالا وقتی امسال موضوع حذف و عدم برگزاری جشنواره جدی شد و سر مسئولین ذیربط خیلی محترمانه به سنگ خورد همه در تکاپو افتادند که چه شود و چه کنیم. در این میان چند وقت پیش آقای رضاداد دبیر جشنواره فیلم کودک و نوجوان در مصاحبه ای گفتند که میان عدم برگزاری و برگزاری با تاخیر ما راه دوم را برگزیدیم تا جامعه سینمایی ایران از چنین جشنواره مهمی محروم نماند. ایشان در بخشی دیگر از صحبتهای خود یکی دیگر از دلائل تغییر زمان جشنواره را تراکم برنامه ها و جشنواره های سینمایی در فصل پاییز ذکر کردند که اصلا یک توجیه منطقی به نظر نمی آید. چرا که اصلا مناسبت و حکمت برگزاری جشنواره بین المللی فیلمهای کودکان و نوجوانان همزمانی آن با 16 مهر و روز جهانی کودک بوده که اتفاقا از نظر زمانی با توجه به آغاز سال تحصیلی دانش آموزان و باز گشایی مدارس در آستانه مهرماه خیلی هم زمان مناسبی می باشد که دلیلی برای تغییر زمان آن وجود ندارد. از سوی دیگر میزبان جدید جشنواره یعنی شهر همدان که به آنصورت سابقه و تجربه ای در برگزاری جشنواره سینمایی حتی در سطح کشوری ندارد چگونه می تواند از برگزاری باشکوه جشنواره ای در سطح بین المللی برآید و از حیثیت سینمای ایران با برگزاری جشنواره ای مطلوب دفاع نماید؟ از آنطرف هم اگر به جشنواره های معتبر سینمایی دنیا نگاهی بیندازیم می بینیم که جشنواره هایی مانند: کن، ونیز ، سن سباستین و ... در اینهمه سال در زمان و مکانی مشخص یرگزار می شوند و تقویم زمانی مشخص و ثابتی دارند اما جشنواره های سینمایی ما درست مثل زمانیندی لیگ برتر فوتبال کشور همیشه در کش و قوس و نوسان است. البته در این میان نمی توان بی میلی و کم رقبتی مسئولین فرهنگ و هنر کشور را در حمایت از جشنواره معتبری با سابقه و تجربه ای بیست ساله نادیده گرفت که خیلی ساده و راحت از کنار مسئله ای به این مهمی گذشتند. به هر تقدیر دیگر صدای بال پروانه های رنگارنگ در ساحل زاینده رود به گوش نمی آید و کودکان و نوجوانان اصفهانی در حرکتی نمادین باید هر سال در روز جهانی کودک به مناسبت از دست دادن جشنواره فیلمهای کودکان و نوجوانان بادبادکهایی به شکل پروانه و به رنگ مشکی بر فراز زاینده رود به پرواز در آورند تا زنگ خطر و هشداری برای دیگر جشنواره های سینمایی ایران باشد.

نظرات

نام:
ايميل
آدرس سايت:
نظر :
كد امنيتي